Iedereen heeft het over 'rode bloedluis'. Maar feitelijk hoort deze parasiet tot de familie der mijten. 'Vogelmijt' is dus een betere benaming. De mijten veroorzaken onrust, productiedaling, conditieverlies, bloedarmoede en tweede soort eieren met de bekende bloedstippen op de schaal. Rode bloedluis speelt een belangrijke rol bij het ontstaan van E-coli infecties. Kippen kunnen, bij een ernstige stalinfectie, zelfs weigeren de legnesten te bezoeken. Redenen genoeg om een besmetting met rode bloedluis te voorkomen.

Wat zijn de kenmerken van de rode bloedluis?

Rode bloedluizen zijn kleine (0.5-1 mm) beestjes die met het blote oog net waarneembaar is. Voor leken hebben ze het meeste weg van kleine spinnetjes. Volwassen bloedluizen zijn grijsbruin tot bruinrood (volgezogen). Bloedluizen zijn lichtschuw. Overdag kruipen ze weg in naden en kieren van de hokken. 's-Nachts kruipt deze parasiet tevoorschijn en zuigt bloed bij de kippen.
De rode bloedluis kan zich onder gunstige omstandigheden (27-28 ° C is  ideaal) snel vermenigvuldigen. Een cyclus van ei tot volwassen beestje duurt dan ongeveer 10 dagen. Wijfjes kunnen per dag 3 – 7 eitjes leggen, waaruit na 1 – 2 dagen achtpotige nymfen ontstaan. Nymfen zijn de jonge doorzichtige bloedluizen. Deze juvenielen groeien in 5 tot 6 dagen uit tot volwassen bloedluizen. De parasiet kan ook op mensen gaan zitten, veroorzaakt dan wel veel jeuk maar zuigt geen bloed.

Diagnose van een besmetting met rode bloedluis

Het is de moeite waard om een besmetting met rode bloedluis in een vroeg stadium te onderkennen. Doet u dat niet, dan loopt u kans op veel schade. Een loep en een zaklamp zijn handige hulpmiddelen.

• Op het houtwerk kunt u een zilvergrijs beslag aantreffen. Deze aanslag bestaat uit lege huidjes van de mijten die verschillende vervellingen doormaken, voordat ze volwassen zijn;
• Bij een heel ernstige besmetting hangt er een typische geur in het hok duidend op rode bloedluis. Als u deze geur kent kunt u de besmetting ruiken.
• Bekijk met een zaklamp aangekoekt vuil/stof onder de zitstokken, boven de mestbak, achter de legnesten; kortom in alle hoekjes en naden buiten het zonlicht. Hier vindt u bij een besmetting dikke donker-rode tot zwarte proppen bloedluis. Met een loep kunt u de mijten zien bewegen.
• Controleer dode kippen die u in het hok vindt. Hierop is de mijt gemakkelijk te vinden.

Hoe raakt uw stal besmet met rode bloedluis?

Besmetting van de stal vindt plaats via bijplaatsen van kippen. Besmette eiertrays zijn een zeer bekende boosdoener. Maar ook via mensen en via wilde vogels komt de bloedluis in de stal.
De bloedluis kan 4-5 maanden zonder eten. In een lege stal en trekt de bloedluis zich permanent terug en is dan heel moeilijk te bestrijden. De eieren van de bloedluis komen niet uit als er geen kippen aanwezig zijn. Deze eieren kunnen waarschijnlijk nog langer overleven en komen pas weer uit zodra er nieuwe kippen zijn. Een herbesmetting is dus snel een feit.

Preventie van een besmetting met rode bloedluis

Om een besmetting te voor komen moet u de volgende maatregelen nemen:

• vogels en vliegen weren
• strikte hygiëne bij het betreden van de stal in acht nemen
• ingangscontrole van eiertrays
• dode kippen direct verwijderen (daar zitten vaak veel bloedluizen op

Bestrijden van rode bloedluis

Er zijn verschillende bestrijdingsmiddelen. Kijk-op-ongedierte heeft ze voor u verzameld in een overzicht met producten.